Sen beni, gülüşün ve gözlerini bütünleştirerek seversen,
Benim çocuk kalbim sevdalanır,
Yuva gibi sen kokar içim,
Cemre damlacıkları damlar ruhuma aşk diye,
Sen ve Biz diye.
Seninle gülüyorum,
Çünkü defalarca kez üzüntüleri yaşattılar bana,
Seninle güçlüyüm,
Çünkü zayıf yerlerimden hep vurdular,
Seninle güzel bakıyorum,
Çünkü yaşanmışlarımdan kusurlarımı öğrettiler,
Ben seninle aşkı öğrendim,
Çünkü bir çok kez nefreti hissettim senden önce.
Gel seninle iki yaşlı bunak olalım,
Sen hafif işit, ben ise uzağı görmeyen,
Sen görünmek için dibime kadar gel,
Ben duyulmak için bir karış mesafeden konuşayım,
Sen dudaklarımı oku, ben ise yüzüne dokunayım,
Yaşlı birer bunak olalım seninle.
Sen benim gözüm, Ben ise senin kulağın olayım.
Sen bana kar gibi pak ve masum ol,
Ben ise sana yüce bir dağ,
Bir ömür örtünüp süsüm olarak kal,
Çünkü tepelerim, kar olmayınca üşümeye başlayacak,
Ve ne kadar yüce olursam olayım,
Kar’sız hep yarım kalacak.
Gel sen benim, Kar’ım ol ve beni tamamla.
Çünkü sen benim takdire bıraktığım en güzel ibadetim,
Ve sen benim etrafına bakmadan,
Rabbime niyet ettiğim en güzel duamsın.
Ekrem Katar
05.10.2021
06:57