Gitme… Bir Dinle Yüreğimi Gitme…
Allahını seversen dur bir dinle,
İçimde söyleyemediğim ne çok şey birikti,
Sana her susuşumda biraz daha eksildim,
Biraz daha kapandı içimdeki kapılar,
Ama yine de sana gelmekten vazgeçmedim.
Sen gidersen…
Ben yarım kalırım,
Güneşim küser, sabahlar ışığını saklar.
Bize doğacak güneş,
Adını unutur da doğmayı bile beceremez.
Sensizliğin karanlığına hiçbir sabah yetişemez.
Gitme…
Ne olur bir kez olsun dinle beni.
Çömelip dizlerine yaslanmamı mı istersin?
Yaparım…
Yeter ki sen kal,
Yeter ki bir kere daha gözlerinle konuşayım.
Sensiz bırakamam kendi yüreğimi,
O kadar alışmış ki senli atmaktan,
Sanki nefesim bile senin adına çıkıyor dudaklarımdan.
Özlemin var ya…
İçimi kemiren en derin yangın o.
Ne geceyi uyutur,
Ne gündüzü rahat bırakır.
Adını anınca bile titriyor ellerim,
Sensizlik bir ceza gibi çöküyor omuzlarıma.
Ben seni…
Eksik bir cümleyi tamamlar gibi değil,
Bir ömrü tamamlar gibi sevdim.
Hiç kimsenin dokunamadığı yerlerime dokunur gibi,
Kimsenin göremediği yaralarımı sarar gibi…
Ne olur gitme,
Kalırsan;
Ben tamamlanırım,
Yarım kalan dualarım kabul olur,
Ve yüreğim yeniden atmayı öğrenir.
Kal…
Çünkü seni çok seviyorum.
Hem de kimsenin sevemeyeceği kadar derinden,
Hem de kimsenin sahip olamayacağı bir yerden.
25.11.2025
Ekrem KATAR