Binbir Hece
Binbir hece
Ben geçmişimdeki haksızlıklarımı,
Geçmişten vazgeçerek başladım.
Bir yanım gururumdan vazgeçmezken,
Diğer yanım, bırak gururu git,
Ucunda ölüm olsada olmasada,
Hep bir kargaşa içinde aklım ve kalbim
Olumsuzlukların esareti içinde yaşanmışlıklarım,
Hayat o kadar acımasızki bazen,
Mutluluklara hep uzaktan bakmayı öğrendim.
Ve Sadece sustum!!
Kimse benim kadar sessizce susamazdı da zaten,
Sen yoksun, yarınlarda yok,
Ve ben yok olurum,
Bir gün gelipte aklımdan çıkarırsam seni,
İşte, işte o zaman;
Bende ne beden ne ruh ne akıl kalır,
Belki tutamam ellerini,
Belki bakamam gözlerine,
Belki dokunanamam yüreğine.
Ama senden ne vazgeçebilirim nede unutabilirim,
Alnıma bir an kurşun saplanır ölürüm,
Benden bir başkasını seversen,
Sen yüreğini başkasına adarsın,
Ben ise gözlerine roman yazarım,
Sen duygularını başkasına yaşatırsın,
Ben ise seni yüreğimde sessizce yaşatarım,
Sen gidersen ben ölürüm!!
Elim ayağım sevdaya bulanır,
Yokluğunun içinde bir sadelik kalır bana,
Ve seni sevmeye başlarsam,
Bende tek bir eser kalmaz yarınlara.
Herkes ölür sevdiğine,
Ama bu yürek yaşar,
Senin uğrunda yaşanacak ne varsa yaşar,
Sadece bir sen varolursun!!
Sen dışında herşey anlamsızlaşır,
Aklında yada yüreğinde değilim belki,
Ama hiç dönmeyecek gibi gidişini,
Her gün dönecek umuduyla beyhude bekleyişlerimi,
Dönmeyince, aramayınca,
Her gün seni öldürmek için nasıl öldüğümü,
Ve zamanı tam on ikiden vurup nasıl öldürdüğümü belki unutabilirim,
Ama seni asla!!
Sen varken hiç bir şey olmaz bana diyordum,
Olursada aşktan,
Ama olsun senin canın sağolsun yeter,
Dilimde tek içimde binbir hecesin…