Birde
birde
Bugün canım acıyor sevgilim,
Belki her zamankinden daha çok ihtiyaç duyduğum bir gündü,
Ama sensizlik karıncalandırıyor yüreğimi nicedir,
Alabildiğince karanlık bir çaresizlik sardı dört bir yanımı,
Koşmak diyorum, sonsuz karanlığa koşarak bağırmak istiyorum,
Yapamayacağımı bile bile böylesine boş duyguları barındırıyorum içimde,
Ya İçim;
Yangınları depremleri yıkıntıları barındırıyorum İçimde,
Neden dercesine yüreğim de sessizlikler yaşarken,
Diğer bir yanım huzura susamış yeter artık demekte,
Tabi ya,
Birde yalnızlığımda ki sigaram,
Her çekişi ayrı bir nefret, ayrı bir kin biriktirmekte,
Her üflediğim de karıştırdığım kin ve nefrettten arındırıyorum kendimi,
Bazen yalnızlığımda ki sigaram bile çözüm olmuyor o anki durumuma,
Ve ben içten içe daha da karanlıkta ki yalnızlığa bürünerek,
Yüreğimi hapsediyorum o anıma,
Birde;
Yalnızlığımı paylaştığım denizim var benim,
Yüze vuran yakamozun renkleri her zamanki anlamlığını yitirmiş,
San ki oda ben gibi çaresizliği içine saklanmış, içini dökmek istemekte,
Ne var ne yok, herşey kabuğuna çekilmiş bir vaziyetti karanlığım,
Ve akla gelen tek şey oluyor, yaşarmıyım ölürmüyüm..
Birde Amalarım var benim,
Çaresizliğime anlam yükleyenim,
Yalnızlığıma dur diyenim,
Ve bana beni kazandıran, severek sevmesini öğreten canözüm var benim,
Ne zaman kendimi unutsam,
O anda yanımda biten çocuksu yaklaşımlarıyla,
Bana; yaşadığım yaşayacağım kötüye dair ne varsa, unutturanım..
Ve ben;
Paldır küldür korku dolu karanlığımından çıkıp,
Onun için umutlarıma, yarınlarıma koşar adımlarla giderim,
Gökyüzünü, Güneşi, Ayı, Yıldızları umutlarıma bağlarım,
Umudumun adına kuzey yıldızım koyarak sunarım sevdama,
İbadetim de, Dua’m da Rabbim’e yalvardığım helalim,
Bana bir tek sen lazımsın,
Yüreğin, Öz’ün, Sevdan yani baştanbaşa sen,
Ben gönülden sevdim seni sevdiceğim,
Öyle mesaferlerle bu yürek asla tükenmez sensiz..